Geschiedenis

Chocolade is gezond en kan zelfs dienen als medicijn

Bron: Rotterdams Dagblad 29-04-2000

Chocolade is niet alleen lekker, maar ook gezond. De indianen wisten dat al lang en gebruiken sinds eeuwen cacao als medicijn. Uit onderzoek aan de universiteit van Californië is nu gebleken dat cacao goed is voor hart en bloedvaten. Dat komt omdat chocolade flavonoïden bevat: stoffen die de vorming van bloedstolsels verminderen. Dat bleek bij proefpersonen die warme chocolademelk te drinken hadden gekregen. Al eerder was ontdekt dat cosumptie van pure chocolade bepaalde receptoren in de hersenen prikkelen die plezierige gevoelens opwekken.

"Chocolade heeft alles in zich om te veranderen van een genotsmiddel in een medicijn" zegt Louis Grivetti, onderzoeker aan de universiteit van Californië in Davis. Maar dat is niets nieuws, aldus de voedingskundige. „De cacaoplant wordt om zijn geneeskracht al sinds het jaar nul verbouwd door indianen in Midden -en Zuid Amerika. De cacaobonen werden door hen gezien als een goddelijk voedsel. Het werd zelfs zo hoog gewaardeerd, dat het eeuwenlang dezelfde ruilwaarde kende als goud."

Grivetti dook in de medische historie van chocolade. De eerste beschreven therapieën dateren uit 1522 en zijn opgeschreven door Europeanen die voor het eerst voet zetten in de Nieuwe Wereld. Hun verslagen waren zo overtuigend, dat spoedig hierna enorme hoeveelheden cacaobonen werden ingevoerd in de groeiende markt voor therapeutische chocolade. De oudste teksten beschrijven chocolade als hulpmiddel om vieze medicijnen makkelijker in te nemen. Later werd het beschouwd als zelfstandig ingrediënt om een breed scala aan ziekten te behandelen.

De cacaobonen werden vermalen en verdund te drinken gegeven aan mensen met koorts en aan hen die leden aan lever- en nierziekten. De cacaodrab, gemengd met rozijnen was een middel tegen dysenterie. Cacaodrank was, gemengd met maisgraan, een paardenmiddel om de nodige kilo's aan te komen. Warme chocolademelk was voorgeschreven als laxeermiddel en om de spijsvertering te bevorderen.

Begin 17e eeuw rapporteerden Europese onderzoekers al dat chocolade de stemming kon beïnvloeden. Grivetti vond een verhandeling van de Spaanse arts Antonio de Ledesma uit 1631. Hierin stond dat chocolade mensen aardiger maakt en de gebruikers aanzet tot vrijen. Vanwege de vermeende bedwelmende werking werd chocolade echter niet geschikt geacht voor vrouwen en kinderen. Maar in de tijd van Ledesma was de drank niet langer voorbehouden aan mannen.


De liefdesdrank hielp vrouwen bij de conceptie. En regelmatig gedronken tijdens de zwangerschap zorgde het voor een makkelijke bevalling. In Engeland werd een mix aangeraden van cacao en vanille om de baarmoeder te sterken. Gemengd met peper bevorderde het de menstruatie. En met rozijnen schoot de melkproduktie van de moeder omhoog. Er zijn maar weinig aandoeningen die niet verbeteren door chocolade, aldus de bevindingen uit de literatuur.

Opvallen is dat bij de toepassing van chocoladedrank als geneesmiddel er door de indianen nooit enige zoetstof aan toe werd gevoegd. De inheemse dranken, vaak op smaak gebracht met kaneel en oregano, werden door de Europeanen bespot en walgelijk bevonden. Toch brachten zij de receptuur mee vanwege de therapeutische werking. Toen eenmaal suiker aan de chocoladedrank werd toegevoegd, pas in de laat 19de eeuw, was de lust van de Europese zoetekouwen niet meer te stuiten. De 'chocoholics' van tegenwoordig hebben nu een geweldig excuus voor hun gebruik: lekker en zelfs gezond, vooral voor het hart. „Daarom moeten mensen zich niet meer schuldig voelen als zij chocolade eten," meent Grivetti.